सह्याद्रीचा एक मावळा

नाणेघाट ‌सरसगड झाल्यावर 2 आठवडे ट्रेक केला नसल्यामुळे जशी वारकऱ्यांची पावले पंढरीकडे वळतात तशीच आम्हा ट्रेकर्सची पावले सह्याद्रीकडे वळतात म्हणून ह्या वेळेला नाणेघाटात जायचे ठरवले. उन्हाळा असल्यामुळे सकाळी पाचलाच निघालो. ट्रेकचा साथीदार मेहुल ऐरोली वरुन येऊन थांबलेला मग आम्ही नाष्टा करून सकाळी साडे पाचची कल्याण वरुन अहमदनगरला जाणारी बस पकडली. आम्हाला टोकावडेला उतरायचे होते पण मी आळे फाटयाचे तिकीट काढले. मी उत्सुकता म्हणून गूगल मॅप्स काढले आणि झालेला गोंधळ लक्षात आला नाहीतर ट्रेक झालाच नसता कारण आळे फाटा नाणेघाटावरुन ६१ किमी दूर आहे मग आम्ही टोकावडेला  उतरलो. टोकावडेहून नाणेघाट ५ किमी वर आहे पण आम्हाला लिफ्ट मिळाली म्हणून पुढचे कष्ट वाचले. मग आम्ही नाणेघाटाच्या starting point ला पोहोचलो ट्रेक ला  सुरवात करताना उन्हाळा आहे असे वाटलेच नाही कारण सगळीकडे गारवा  होता. वनखात्याने सगळीकडे markings करून ठेवल्याने कुठेही चुकण्याचा प्रश्नच येत नाही. दाट झाडीतून जाताना बरे वाटत होते. सकाळची वेळ असल्याने वातावरण सुद्धा आल्हाददायक होते.  मग क्लीकक्लीकाटाला सुरवात झाली....

सरसगड  ‌ गोरखगडाचा ट्रेक झाल्यावर २ - ३ आठवडे ट्रेक न केल्यामुळे जसा माणूस पाण्याशिवाय राहु शकत नाही तसा खरा भटका ट्रेक शिवाय नाही राहू शकत म्हणून ट्रेक करायचे ठरवले . पहिले मी ढाकचा ट्रेक करायचे ठरवले पण कोणी नसल्यामुळे मी तो ट्रेक रद्द केला मग दूधाची तहान ताकावर भागवली आणि सुधागडचा ट्रेक करायचे ठरवले . बरोबर सुरज आणि रविन्द्र पण होते . सकाळची पहिली कर्जत लोकल पकडून बदलापूरला जाऊन थांबलो तिकडे सुरज आणि रविन्द्र भेटले . मग ते दोघे भेटल्यावर खोपोली गाडी पकडली . खोपोलीला गेल्यावर नाष्टा करण्याच्या नादात बस गेली . मग परत कसरत सुरु . खोपोली फाटयापर्यंत टमटम केली . खोपोली फाटयावरुन परळीपर्यंत टमटम केली . परत परळीवरुन पाली पर्यंत टमटम केली . असा सगळा द्रविडी प्राणायाम केल्यावर शेवटी एकदाचे पालीला पोहोचलो . श्री क्षेत्र पाली बल्लाळेश्वर हे अष्टविनायक क्षेत्रांपैकी एक आहे . पाली बस स्थानकात प्रवेश केल्या सरसगडाचे दर्शन होते . मग आम्ही धोंडसे गावात जाणाऱ्या बसची वाट ...